منتظر القائم

منتظر القائم - داغ سانچی و دریا دلان آسمانی ...داغ سانچی و دریا دلان آسمانی ... چقدر غم انگیز بود... چند روز بیتابی و بیقراری، اضطراب و دلشوره،دعا و طلب کمک از خداوند، هر روز که گذشت لحظه هاشون بیشتر با اشک و اندوه گره خورد...چقدر توی این مدت رنج کشیدن؟؟ حال خانواده هاشون رو میدیدیم اما به خود دریانوردان چی گذشت؟!!!در تمام این چند روز پیگیر اخبارشون بودیم روزی شنیدیم چین همکاری نمیکنه تا این سوخت تموم بشه که مبادا آب آلوده نشه اشکم در اومد گفتم: چه بیرحمانه ست این جمله کاش نمیشنیدم ، کاش قدر و منزلت مردم ما اینقدری بود که برای نجاتمون تلاش میکردند چطور اینقدر گستاخ شدن برما؟!!!!!دلم سوخت...دلم سوخت...دلم سوخت... برای دریانوردان...باز دیر شد... زود دیر شد... این همه داغ، داغ می ماند...در مصیبت ها چشمها سرد نمیشود، دستها یخ می کند و دل، آخ از دل که داغ می ماند، مثل گلوله ای اتش در دل آب... مثل این داغ در سینه... دیر شد باز... بغض بی صاحب ول نمی کند...دیر شد باز.. بههشون نگید چه جوری مردن اهالی سانچی، بگید خواب بودن. دود اومد. توی خواب رفتن، بهشون نگید شاید می شد کاری کرد و نکردیم. نگید شاید شانسی بود و از کف دادیم. تابوتی اگر بو منتظر القائم ...

در آتش سوختی و ساختی افسانهای دیگرمیان شعلهای دیگر، شدی پروانهای دیگر «بسوزیم و بسازیم»، این قرارِ قصۀ بود، اماتو میسوزی و میسازند خانها، خانهای دیگر دوباره اشک میباریم و میآید به گوش از دورصدای جغدها این بار از ویرانهای دیگر سخنها، نوشداروهای بعد از مرگ سهرابندبیاید کاش تدبیری کند، فرزانهای دیگر اگر دیدی، به عاقلها بگو که چارهای بایدکه در این چاه، سنگ انداخته، دیوانهای دیگر من از بیگانگان نالیدهام اما بگو این زخم،از آنِ آشنایی بود یا بیگانهای دیگر؟ کبوتر سوخت، شاید تا رسد سودی به صیادیکه اینجا دامِ دیگر پهن کرد و دانهای دیگر کمی ای کاش انسانتر شویم، ای کاش برخیزیماز این آوارها، با غیرت مردانهای دیگر من امشب معنیات را ای پدر! احساس کردم کهنمییابم برای اشکهایم شانهای، دیگر شهیدی؛ شعلهها این را شهادت دادهاند، ای مرد!تو از آتش به جنت میرسی، پروانهای دیگر اولین سالروز پرواز غرورانه 16آتش نشان و فرزندان ایران .برای خانواده هایشان صبری به بزرگی مهر خداوند تمنا داریم .روحشان شاد و یادشان گرامی منتظر القائم ...

تاجر عشقیم و کالای وفا داریم مااصلا ای اهل عالم کیمیا داریم مابارش مهریم بر درمانده ها و دردمندچشم یکسانی بر فقر و غنا داریم ماسرو ایستاده بپائیم تا بخوابد مهر و ماهچشم ما نرگس ندارد ادعا داریم ماشام تاریک است و درد سنگین و ما درد آشنااندر آن تاریکی ظلمت خدا داریم مابا صدای پای ما خورشید برخیزد ز خواببا نماز صبح بیماران صفا داریم مامونس ما آه یلدا و حدیث درد و رنجهمنشینی با نوای بی نوا داریم ماپای هر تختی دمی درد دلی باید شنیدگوش عادت کرده ای با لهجه ها داریم مانیستی ای دوست تا اشکش ببینی در سپاسما چنین دردانه را اشک خدا داریم مااین سجایا را پرستار از برای خود نگفتاین کمترین بود در تقدیر ایشان که یاد داریم مادر خجسته روز میلاد بانوی کربلاپرستار دل های زخم دیده خرابه های شام و در فرخنده روز گرامی داشتمقام پرستار، یاد همه پرستاران صحنه جهاد و نبرد را گرامی داریم . منتظر القائم ...

دارد زمان آمدنت دیر می شوددارد جوان سینه زنت پیر می شودوقتی به نامه عملم خیره می شوی اشک از دو دیده ی تو سرازیر می شودکی این دل رمیده ی من هم زُهیرواردر دام چشم های تو تسخیر می شود؟ این کشتی شکسته ی طوفان معصیتبا ذوق دست توست که تعمیر می شود حس می کنم که پای دلم لحظه ی گناهبا حلقه های زلف تو درگیر می شود در قطره های اشک قنوت شب شماعکس ضریح گمشده تکثیر می شود تقصیر گریه های غریبانه ی شماستدنیا غروب جمعه چه دلگیر می شود منتظر القائم ...